Tre frue, la menhiroj aperas, kiel la ĉieestaj
simboloj de la antaŭkristaj religioj.
Kiam ili ne estis detruitaj, la formoj de ilia kristanigo estas multaj :
- krucoj starigitaj apud la menhiro aŭ en la ĉirkaŭaĵoj,
- menhiro superita de kruco aŭ statuo,
- menhiro en kiu niĉo estis farita por ŝirmi statuon,
- menhiro bareliefe skulptita sur unu faco, reprezentante la instrumentojn de la Pasiono.
La Bretonoj plu praktikas tion, kion la Eklezio deziras forgesigi. Per ekzemplo, ili daŭre ofertas monerojn al menhiroj, ŝmiras ilin per butero, la virinoj plufrotas sian ventron kontraŭ la megalitoj por fariĝi fekundaj.