La teritorio de la enklavo kaj do de la tombejo estanta limigita, la relikvoj de la mortintoj estas regule elprenitaj el la tomboj, por gajni spacon. La ostoj tiam estas lokataj en la ostejo, konstruaĵo destinita al tio.

Truita de aperturoj, la ostejo, ankaŭ nomata relikvejo, povas aspekti laŭ du formoj : sendependa konstruaĵo dorsapogita aŭ ne al la ĉirkaŭmuro de la tombejo, aŭ al konstruaĵo konstruita kontraŭ la preĝejo.

Iuj izolitaj ostejoj utilis ankaŭ kiel funebra kapelo.